مستند «همه چیز برای همیشه» نگاهی دوباره به دوران طلایی حوزه هنری و چهرههایی مثل نادر طالبزاده انداخته و در عین حال، سوالاتی را درباره تغییر مسیر این نهاد فرهنگی مطرح میکند. این فیلم، هم زندگی و آثار طالبزاده را مرور میکند و هم ماجرای جنجالی کاترین شکدم را به چالش میکشد و تلاش میکند نشان دهد که دعوت از او ارتباطی با طالبزاده نداشته است.
در این مستند، از اوایل کار طالبزاده و ساخت مستندهای تاثیرگذاری مثل «ولعصر» و «خنجر و شقایق» گرفته تا برگزاری کنفرانسهای بینالمللی «افق نو» و در نهایت، مرگ او، مسیری پرفراز و نشیب به تصویر کشیده میشود. فیلم نشان میدهد که حوزه هنری در دورانی که طالبزاده و امثال او در آن فعال بودند، چه جایگاه مهمی داشت و چگونه با تولید آثار دغدغهمند، توانست نگاهها را به خود جلب کند.
اما «همه چیز برای همیشه» فراتر از یک مستند زندگینامهای است. این فیلم، تلنگری به حوزه هنری است تا به دوران اوج خود بازگردد؛ چراکه به نظر میرسد این نهاد، مدتی است بیشتر به فعالیتهای اقتصادی و سودآوری توجه دارد و از تولید آثار ایدئولوژیک و تاثیرگذار فاصله گرفته است.
مستند همچنین به درگیریهای حوزه هنری با صدا و سیما در گذشته اشاره میکند و نشان میدهد که در آن دوران، این نهاد چقدر یکپارچه و مطالبهگر بود. در مقابل، وضعیت امروز حوزه هنری، نشان از کمرنگ شدن آن انسجام و درخشش دارد.
یکی از نکات جالب مستند، معرفی طالبزاده از طریق آثارش است. فیلم تلاش میکند نشان دهد که خودِ کارهای طالبزاده، گویای همه چیز هستند و نیازی به اغراق و اسطورهسازی نیست. همچنین، مستند پیوند فکری طالبزاده با سیدمرتضی آوینی را به خوبی ترسیم میکند و نشان میدهد که هر دو، پس از تجربههایی در غرب، به انقلاب اسلامی رسیدند.
در پایان، مستند به مرگ طالبزاده میپردازد و روایتهای مختلفی را درباره علت آن مطرح میکند، از جمله احتمال ترور بیولوژیک. «همه چیز برای همیشه» فیلمی است که سعی میکند با مرور آثار، کنشها و هزینهها، تصویری کامل از زندگی و مسیر نادر طالبزاده ارائه دهد.
