یه مرکز مهم تو قلب تهران داریم به اسم «رآکتور تحقیقاتی تهران» که بیش از 50 ساله داره بی‌وقفه کار می‌کنه. این رآکتور فقط یه تاسیسات نیست، بلکه نماد دانش هسته‌ای کشورمون و یه جورایی ناجی جون خیلی از بیماران هست.

اینجا هم محقق‌ها و دانشمندهای ایرانی دارن سوخت هسته‌ای تولید می‌کنن، هم فناوری‌های جدید رو پیش می‌برن و مهم‌تر از همه، رادیوداروهای حیاتی می‌سازن. رادیودارویی که برای تشخیص و درمان بیماری‌های خطرناکی مثل سرطان خیلی مهمه.

تا همین چند وقت پیش، خیلی از این داروها رو مجبور بودیم از خارج وارد کنیم، اما الان با تلاش متخصصان داخلی، رآکتور تهران سالانه ده‌ها هزار دوز از این داروها رو خودمون تولید می‌کنیم. حدود 30 نوع از این داروها فقط تو همین رآکتور ساخته می‌شه!

بعد از انقلاب هم، وقتی خیلی‌ها فکر می‌کردن کار هسته‌ای تو ایران متوقف می‌شه، دانشمندهای ما با همت خودشون تونستن سوخت هسته‌ای رو با غنای 20 درصد تو کشورمون بسازن و رآکتور رو به کار خودش ادامه بدن.

امروز رآکتور تهران فقط یه مرکز تحقیقاتی نیست، بلکه یه نماد از خودکفایی و پیشرفت علمی کشورمون تو زمینه انرژی هسته‌ایه. این مرکز داره بهمون نشون می‌ده که می‌تونیم با استفاده از انرژی اتمی، زندگی رو برای همه بهتر کنیم. یه جورایی میشه گفت رآکتور تهران، داستان 50 سال تلاش، علم و امید ایرانی‌هاست.