این روزها خیلیها از “انسجام” حرف میزنند، اما سوال اینجاست که این انسجام واقعی چیه؟ آیا یعنی همه ساکت بشینند و مشکلات رو قبول کنند؟ اصلا انسجام یعنی چی؟
به نظر میرسه بعضیها انسجام رو با “قورمهسبزیِ بینمک” اشتباه گرفتن! یعنی فکر میکنن باید همه چیز رو تحمل کرد و هیچ اعتراضی نکرد. اما این اصلا درست نیست. انسجام واقعی یعنی دور هم جمع شدن برای حل مشکلات، نه همصدا شدن با مشکلات.
مردم نشون دادن که وقتی پای منافع ملی وسط باشه، میتونن متحد بشن. مثل همون روزهای جنگ که همه پای ایران و امنیتش ایستادن. اما این اتحاد نباید به بهونه گرانی و مشکلات اقتصادی از بین بره.
بعضیها میگن “خب من باید چطور با این وضعیت منسجم باشم؟” جوابش اینه: با تلاش برای حل مشکلات، با بستن راه رانت و با مطالبه عدالت.
اگه انسجام نباشه، چی میشه؟ آشوب و هرج و مرج! سیاستمداری واقعی یعنی فهمیدن اینکه فریاد زدن و هیجانبازی، راه حل نیست. انتقاد به وضعیت اقتصادی حق مسلم همه است، اما نباید اجازه داد این انتقاد، باعث تضعیف انسجام بشه.
سیاست مثل پختن آبگوشت نیست. آبگوشت رو میشه با احساس پخت، اما سیاست نیاز به درایت و واقعبینی داره. اگه سیاست اشتباه باشه، کل جامعه رو به خطر میندازه.
پس بیاید با هم برای حل مشکلات تلاش کنیم، با هم رانتخواری رو افشا کنیم و با هم به دنبال عدالت باشیم. چون بدون انسجام، نه گرانی کم میشه و نه عدالت برقرار میشه.
