دونالد ترامپ در دوران ریاستجمهوریاش، سیاست خارجی آمریکا رو به آشفتگی کشوند. بعد از جنگ جهانی دوم، آمریکا نقش رهبر و طراح نظم جهانی رو داشت، نظمی که بر اساس اتحاد با کشورها و سازمانهای بینالمللی شکل گرفته بود. اما با ظهور قدرتهای جدید مثل چین و خستگی دنیا از جنگها، این نظم کمکم داشت از هم میپاشید.
ترامپ با شعار «اول آمریکا»، این نظم رو به چالش کشید و نتونست نظم جدیدی جایگزینش کنه. سیاستهاش باعث بیاعتمادی همه، هم دوست و هم دشمن، به آمریکا شد.
بعضیها سعی کردن این سیاستها رو یه جور «بازی دیوانهوار» بدونن، یعنی با غیرقابل پیشبینی بودن، دشمن رو تسلیم کنن. اما به نظر میرسه ترامپ فقط سردرگمی و آشفتگی ایجاد میکنه و هیچ برنامه مشخصی نداره.
ترامپ با متحدان آمریکا مثل ناتو و کشورهای دیگه، رفتارهای عجیبی داشت. از یک طرف ازشون میخواست هزینههای دفاعیشون رو بیشتر کنن، از طرف دیگه با سیاستهای تجاریاش اقتصادشون رو تضعیف میکرد. حتی رفتارهایی مثل پیشنهاد خرید گرینلند یا تهدید به حمله به کشورهایی مثل کانادا، اعتبار آمریکا رو زیر سوال برد.
در مورد ایران هم، ترامپ با خروج از برجام و تحریمها، یه سیاست بینتیجه و آشفته رو دنبال کرد.
در مجموع، ترامپ با تصمیمات و رفتارهای غیرمنطقیاش، به اعتبار و جایگاه آمریکا در دنیا ضربه زد. دیگه کسی به حرفها و وعدههای آمریکا اعتماد نداره، چون میدونه ممکنه پشت این حرفها فقط یه نمایش باشه و نه یه سیاست واقعی.
