یکی از تهیهکنندگان فیلمهای اکران نوروز امسال، درست بعد از حضور در جشنواره فجر، به خاطر مشکلات مالی راهی زندان شده! این ماجرا دوباره زنگ خطر فساد مالی و بیاعتمادی در سینمای ایران رو به صدا درآورده.
شنیدهها حاکی از اینه که این تهیهکننده، در جشنواره فجر هم با یکی از سرمایهگذارهای فیلمش سر موضوع پول و حساب کتاب درگیر شده بود. متاسفانه این اولین باری نیست که یه تهیهکننده به خاطر مسائل مالی به دردسر میافته. خیلی از تهیهکنندهها با این امید که فیلمشون تو اکران موفق بشه، سراغ وام و چک میرن، اما وقتی فیلمشون فروش نمیکنه، دیگه نمیتونن بدهیهاشون رو پرداخت کنن.
پیش از این هم محمد امامی به خاطر همین مشکلات مالی به زندان رفت و حالا یه تهیهکننده دیگه هم در صف زندانیها قرار گرفته. این تهیهکننده حتی تو جشنواره امسال اصرار داشت که داورها حتماً فیلمهای خودش رو ببینن، اما خب، فیلمهاش نتونستن نظرشون رو جلب کنن.
این اتفاق نشون میده که کیفیت یه فیلم فقط به شوخیهای بیمزه یا حضور بازیگرهای معروف نیست، بلکه به یه تهیهکننده با اعتبار و یه تولید باکیفیت بستگی داره. وقتی تهیهکنندهها به جای فکر کردن به کیفیت فیلم، دنبال راههایی برای پول درآوردن هستن، نتیجهش میشه همین!
خیلی از سرمایهگذارها دیگه جرات نمیکنن تو سینما پول بذارن، چون میترسن که پولشون رو از دست بدن. این وضعیت باعث شده که سینمای ایران نتونه پیشرفت کنه و به یه صنعت واقعی تبدیل بشه.
به نظر میرسه که مشکل اصلی سینمای ایران، فقط محدودیتها نیست، بلکه فساد مالی و بیاعتمادی هم هست. تا وقتی این مشکلات حل نشن، نمیتونیم انتظار داشته باشیم که سینمای ایران به یه جای خوب برسه.
این ماجرا تکراری شده و نشون میده که سینما هنوز به یه صنعت واقعی تبدیل نشده و پر از آدمهایی هست که با پول دیگران فیلمهای بیکیفیت میسازن و باعث بدبینی مردم به سینما میشن.
