رهبر انقلاب اخیراً در صحبتهاشون به نکته مهمی اشاره کردن: جنگ واقعی بین ایران و آمریکا خیلی فراتر از بحثهای هستهای و منطقهایه. این دعوا یه ریشه عمیقتر داره و به تقابل دو طرز فکر برمیگرده.
ببینید، آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم، نه تنها یه قدرت بزرگ شد، بلکه سعی کرد یه جور نظمی رو تو دنیا تحمیل کنه که همه چیز طبق میل اون پیش بره. این نظم فقط به قدرت نظامی و پول نیست، بلکه به این هم مربوط میشه که آمریکا فکر میکنه ارزشها و مدل خودش (مثل دموکراسی و اقتصاد بازار) بهترینه و بقیه باید از اون پیروی کنن. هر کشوری که بخواد راه دیگهای بره، به چشم یه مزاحم بهش نگاه میشه.
ایران اما از همون اول انقلاب گفت «نه شرقی، نه غربی» و نشون داد میخواد مستقل باشه و سرنوشت خودش رو خودش تعیین کنه. این حرف آمریکا رو خیلی عصبانی کرد، چون این یعنی یه کشور تو منطقه داره الگوی دیگهای رو نشون میده و نمیخواد زیر سلطه باشه.
حالا پرونده هستهای هم فقط یه بهونهست. آمریکا میخواد با این کار، کنترل خودش رو نشون بده و به ایران بگه نمیتونه به فناوریهای پیشرفته دست پیدا کنه. در واقع، ترس آمریکا از اینه که ایران بتونه با موفقیت به یه قدرت مستقل تبدیل بشه و این مدل رو به بقیه کشورها هم منتقل کنه.
به نظر میرسه تا وقتی آمریکا فکر میکنه باید دنیا رو کنترل کنه، دعوا با ایران ادامه داره. چون برای ایران، استقلال یه اصل غیرقابل مذاکرهست و برای آمریکا، حفظ هژمونی. این یه جنگ بلندمدت و عمیقه که تا وقتی طرفین به هم نرسن، تمومی نداره.
